W 2023 r. ślad węglowy dóbr i usług konsumowanych w UE wyniósł 9,0 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla (CO2) na mieszkańca, co stanowi spadek o około 1 tonę w porównaniu z rokiem 2022 (10,0 ton).

Wskaźnik ten uwzględnia emisje generowane w całym łańcuchu produkcyjnym produktów konsumowanych w UE, niezależnie od miejsca ich występowania, a zatem obejmuje również emisje zawarte w importowanych towarach i usługach.

Wśród krajów UE najniższy ślad węglowy odnotowano w Portugalii (6,5 tony ekwiwalentu CO2 na mieszkańca), Bułgarii (6,8 tony) oraz Szwecji i Rumunii (po 6,9 tony).

Natomiast największe ślady na mieszkańca odnotowano na Cyprze (14,8 tony), w Irlandii (14,0 ton) i Luksemburgu (12,7 tony).

Emisje z produkcji w UE niższe niż ślad węglowy

W 2023 roku całkowity ślad węglowy wszystkich dóbr i usług konsumowanych w UE osiągnął 4,0 mld ton ekwiwalentu CO2. Jednocześnie emisje generowane przez produkcję w UE wyniosły 3,3 mld ton.

Zarówno emisja gazów cieplarnianych związana ze zużyciem, jak i z produkcją spadła w latach 2013–2023 odpowiednio o 12,9% i 18,6%. Jednak w 2020 r. nastąpił gwałtowny spadek emisji spowodowany pandemią, ale do 2023 r. emisja gazów cieplarnianych związana ze zużyciem utrzymała się na tym samym poziomie co w 2020 r., podczas gdy emisja związana z produkcją spadła o kolejne 3,5%.

Notatki metodologiczne

Emisje gazów cieplarnianych można rozpatrywać z trzech uzupełniających się perspektyw: emisji z produkcji w gospodarce UE (rachunki), emisji z terytorium geograficznego UE (inwentaryzacje) oraz emisji związanych z konsumpcją w UE (ślady). Niniejszy artykuł przedstawia perspektywę konsumpcji i produkcji.

Perspektywa konsumpcji, czyli ślad węglowy, uwzględnia emisje związane z finalną konsumpcją towarów i usług w UE, niezależnie od miejsca, w którym te emisje występują w globalnym łańcuchu produkcji. Ma to istotne znaczenie dla UE, która importuje wiele towarów i usług wykorzystywanych w swojej gospodarce, jednocześnie eksportując znaczną część swojej produkcji krajowej. Emisje oparte na konsumpcji nie są bezpośrednio obserwowalne, dlatego konieczne jest modelowanie statystyczne.

Perspektywa produkcji, czyli rachunki, odzwierciedlają emisje generowane przez działalność gospodarczą i gospodarstwa domowe zamieszkałe w UE, w tym emisje z transportu międzynarodowego obsługiwanego przez podmioty z siedzibą w UE. Emisje gazów cieplarnianych związane z produkcją są bezpośrednio obserwowalne, a Eurostat wykorzystuje rachunki emisji do powietrza do ich szacowania.

Źródło informacji: komunikat prasowy Eurostatu