Do Sejmu trafił projekt, który ma usprawnić trwające w gminach prace nad sporządzaniem planu ogólnego gminy.

Projekt ustawy o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw firmuje koalicja rządząca – grupa posłów: KO, PSL-TD, Polska2050-TD, Lewica.

Punkt wyjścia projektu przypomina, że 24 września 2023 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw – wobec tego stan obecny jest następujący: „Nowelizacja, wśród szeregu innych zmian, przede wszystkim zobligowała gminy do sporządzenia planów ogólnych – nowych opracowań planistycznych w randze aktu prawa miejscowego, obejmujących całą gminę i sporządzanych wyłącznie w formie cyfrowej. Dokument ten w znacznej mierze zastąpi dotychczasowe studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, które zgodnie z art. 65 ww. nowelizacji stracą moc najpóźniej z dniem 30 czerwca 2026 r. W tym samym terminie zakończy się okres przejściowy i wejdą w życie wszystkie znowelizowane przepisy reformy systemu planowania przestrzennego”.

Tymczasem jednak zidentyfikowano przepisy, które wymagają zmiany w celu usprawnienia procedury sporządzania planów ogólnych gmin, aby możliwe było ich przygotowanie w ustawowym terminie.

Wymaga to wprowadzenia zmian w ustawie z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw, a także w innych ustawach.

Zmiany w opiniowaniu i zasadach zachowania zgodności planu zagospodarowania z planem ogólnym

Potrzebne jest usprawnienie procedury sporządzania planów ogólnych gmin poprzez zastosowanie wyłącznie formy opiniowania projektu z właściwymi organami i instytucjami oraz rezygnację z konieczności uzyskiwania na tym etapie uzgodnień – zauważono.

Poza tym zaproponowano „zmianę zasad zachowania zgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z planem ogólnym gminy. Nie będzie konieczne zachowanie zgodności w zakresie maksymalnego udziału powierzchni zabudowy, co umożliwi bardziej elastyczne kształtowanie ustaleń planu miejscowego oraz dostosowanie do zmieniających się potrzeb i uwarunkowań, bez konieczności zmiany planu ogólnego gminy. W przypadku planu miejscowego, dla którego przeprowadzana jest procedura planistyczna z etapem uzgodnień i opinii oraz konsultacjami społecznymi, wystarczające jest zachowanie zgodności z planem ogólnym gminy w zakresie maksymalnej nadziemnej intensywności zabudowy oraz minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej. Maksymalny udział powierzchni zabudowy określony w planie ogólnym gminy pozostanie wiążącym ustaleniem dla decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.”

Dopuszcza się stwierdzenie nieważności uchwały rady gminy w sprawie planu ogólnego gminy w części, również w odniesieniu do pierwszego planu ogólnego gminy w danej gminie.

Warunki zabudowy – ważna data wniosku o wydanie

Wobec wzrostu liczby składanych wniosków o wydanie decyzji o warunkach zabudowy (w roku 2024 nastąpił wzrost liczby wydanych w kraju decyzji o warunkach zabudowy o 27% względem roku 2023; w 2023 г. – 141 418 decyzji, w 2024 r. – 180 206 decyzji; w ponad 330 gminach wzrost ten wyniósł między 50% a 100%, a w prawie 200 gminach – więcej niż 100%), zaproponowano przepis epizodyczny, mający na celu wstrzymanie do 31 grudnia 2026 r. biegu terminów, których przekroczenie jest podstawą do nałożenia kary za nieterminowe wydanie decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Konsekwencją opisanego wyżej przepisu epizodycznego jest również zmiana dotycząca zmiany zasad wejścia w życie pięcioletniego terminu obowiązywania decyzji o warunkach zabudowy.

Obowiązywanie WZ będzie zależne od terminu złożenia wniosku: „Od 1 stycznia 2026 r. decyzje o warunkach zabudowy będą wygasały po upływie 5 lat od dnia, w którym stały się prawomocne. Zgodnie z obowiązującymi przepisami zasada ta nie dotyczy decyzji, które staną się prawomocne przed 1 stycznia 2026 r., natomiast w wyniku wprowadzanej zmiany nie będzie dotyczyła również decyzji wydanych w sprawach wszczętych przed dniem 16 października 2025 r. Tym samym nagromadzenie złożonych wcześniej wniosków o warunki zabudowy w gminach i czas oczekiwania na decyzję pozostanie bez wpływu na okres obowiązywania decyzji, ponieważ istotny będzie moment złożenia wniosku przez inwestora”.

Czy to wszystkie zmiany, które są konieczne, aby ustawa z 2023 roku weszła w życie?

I czy minister Krajewski zdoła przedstawić – pasujące do realizowanych przepisów – długo zapowiadane plany dotyczące ochrony funkcji produkcyjnej wsi?

Czytaj też:

Za pół roku gospodarstwa nie rozbudujesz?…

Jak rząd zamierza dbać o rolnictwo przez drugą część kadencji?

Wieś znajdzie miejsce i dla mieszkańców, i dla rolników – a nawet przedsiębiorców