Uczestniczyli – i są zadowoleni z rezultatów. Otwiera się droga do wejścia w życie m.in. przepisów zakładających odbudowę zasobów przyrodniczych, w marcu zaaprobowanych przez Parlament Europejski.

Więcej o tym fakcie:

Jak nie ugór, to zalew?

Więcej o zapowiedzi dzisiejszych prac:

KE zabiega o ustalenie kolejnych zobowiązań w ramach Zielonego Ładu

Niespodzianki nie ma: unijni ministrowie środowiska dziś wyrazili zgodę na przyjęcie przepisów o odbudowie zasobów przyrody. Ale nie tylko: czekają nas inne zmiany, np. w sposobie ochrony gleby.

Poniżej dwa wystąpienia unijnych komisarzy, odpowiedzialnych za te kwestie, wygłoszone po obradach i pokazujące tak oceny sytuacji obecnej, jak i plany na przyszłość.

Komisarz Virginijus Sinkevičius (Litwa) odpowiedzialny za środowisko, oceany i rybołówstwo:

Dobry wieczór wszystkim,

Streszczając to długie przemówienie – to był dobry dzień. To był dobry dzień i zdecydowanie był to dobry mandat.

Przede wszystkim jestem bardzo wdzięczny prezydencji belgijskiej za dzisiejsze prowadzenie bardzo produktywnego posiedzenia Rady i za jej konstruktywne podejście do tych niezwykle ważnych spraw.

Przede wszystkim dzisiaj widzieliśmy, że Zielony Ład jest nadal bardzo żywy. Kiedy w 2019 r. przyjmowaliśmy porozumienie, był to najambitniejszy pakiet środowiskowy, jaki Europa kiedykolwiek widziała. Wiele osób wątpiło w zdolność osiągnięcia celu. Właściwie pamiętam moją ostatnią konferencję prasową w Brukseli. Wielu wątpiło, czy dotrzemy do mety w sprawie ustawy o przywracaniu przyrody.

Jestem naprawdę dumny, że w ogromnej większości zagadnień udowodniliśmy, że krytycy się mylą, i jak widzieliśmy dzisiaj, nasza praca nadal prowadzi do celu.

Zacznę oczywiście od wyrażenia ogromnej satysfakcji z ostatecznego przyjęcia ustawy o przywracaniu przyrody. Jak wiecie, to była długa podróż. Ponieważ gramy teraz na Euro, powiem, że zagraliśmy kilka razy w dogrywce, nawet jeśli nie chcieliśmy. Myślę jednak, że ostatecznie udało nam się wygrać. Mam nadzieję, że polityczne i ideologiczne batalie już się skończyły. Przystąpimy do wdrażania tego przełomowego porozumienia, ściśle współpracując z państwami członkowskimi.

To przełomowa ustawa, pierwsza od ponad 30 lat ustawa dotycząca przyrody, ustawa, której bardzo potrzebujemy, aby odwrócić dramatyczny kryzys różnorodności biologicznej, który przyspiesza w niespotykanym dotąd tempie, a który również spowalnia i utrudnia nasze wysiłki na rzecz rozwiązania problemu klimatu. Zatem zdrowa przyroda jest naszym najlepszym sojusznikiem w walce ze zmianami klimatycznymi i w naszych wysiłkach na rzecz adaptacji.

Jest to prawo zdecydowanie popierane przez obywateli, naukowców, organizacje pozarządowe, przemysł, sektor finansowy i wiele innych zainteresowanych stron, które zmobilizowały się i podkreśliły, jak bardzo jest to ważne dla ich przyszłości.

Jest to prawo, które potwierdzi również naszym partnerom międzynarodowym nasz bardzo wyraźny sygnał, że UE poważnie podchodzi do swoich międzynarodowych zobowiązań w zakresie różnorodności biologicznej, i, miejmy nadzieję, zainspiruje innych do naśladowania.

Jestem naprawdę dumna, że ​​jedziemy do Kolumbii nie z pustymi rękoma.

Komisja nie może się już doczekać rozpoczęcia wdrażania wraz z państwami członkowskimi oraz wszystkimi zaangażowanymi społecznościami i zainteresowanymi stronami.

Poczyniliśmy również bardzo duże postępy w sprawie trzech zaległych spraw, w przypadku których Rada przyjęła mandat do rozmów trójstronnych, otwierając drogę do ich szybkiego sfinalizowania wspólnie z nowym Parlamentem.

Pierwszym z nich był ukierunkowany przegląd dyrektywy ramowej w sprawie odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem odpadów spożywczych i tekstyliów. Tekst prezydencji jest dobrze wyważony i w dużym stopniu zachowuje ducha wniosku Komisji. Jeśli chodzi o tekstylia, przypomniałem ministrom, jak ważne jest unikanie niesprawiedliwego obciążenia administracyjnego małych przedsiębiorstw lub przypadkowego karania sektora ponownego użycia. Komisja w pełni zgadza się z koniecznością zajęcia się szybką modą, jednak nadal potrzebujemy nieco więcej danych na temat najskuteczniejszego sposobu, w jaki można to zrobić.

Komisja zastrzega sobie na tym etapie swoje stanowisko, jednak jestem optymistą co do szybkiego sfinalizowania tekstu.

Drugim ważnym punktem porządku obrad był wniosek Komisji dotyczący roszczeń ekologicznych, będący kolejnym osiągnięciem w ramach Europejskiego Zielonego Ładu i planu działania dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym. Jest to ważny element tego planu, ponieważ wzmacnia pozycję konsumentów i daje im pewność, której potrzebują, aby kupować produkty ekologiczne.

Tekst prezydencji zawiera wiele ulepszeń, wyjaśniających zakres i upraszczających egzekwowanie przepisów dla właściwych organów. Ale także w tym przypadku przypomniałem ministrom, że należy unikać niepotrzebnych komplikacji i karania mikroprzedsiębiorstw nadmiernymi formalnościami. Przypomniałem także o konieczności stosowania skutecznych sankcji, jeśli chcemy, aby efekt końcowy przyniósł zauważalną poprawę. Komisja oczywiście będzie wspierać Radę i Parlament wszelkimi sposobami, gdy będziemy zbliżać się do finalizacji.

Trzecim ważnym dokumentem dotyczącym środowiska dzisiejszego ranka był wniosek Komisji w sprawie monitorowania gleby, który przedstawiliśmy w lipcu ubiegłego roku. Gleba stanowi obecnie największą lukę w naszym prawodawstwie dotyczącym ochrony przyrody, dlatego pocieszające jest szerokie poparcie dla tego wniosku.

Przypomniałem o roli gleby w łagodzeniu utraty różnorodności biologicznej i zmiany klimatu, ochronie zdrowia ludzkiego i poprawie bezpieczeństwa żywnościowego. Z radością przyjąłem tekst przedstawiony przez prezydencję, chociaż ubolewałem, że zasady zrównoważonego gospodarowania glebą stały się dobrowolne.

Naprawdę możemy wiele zyskać na tej dyrektywie, zatem Komisja z przyjemnością będzie kontynuować współpracę z Radą i Parlamentem, aby jak najszybciej osiągnąć pozytywny wynik.

Podsumowując – to był naprawdę dobry dzień.

—

Komisarz Wopka Hoekstra (Niderlandy) odpowiedzialna za działania na rzecz klimatu, następczyni Fransa Timmermansa po jego rezygnacji jesienią 2023 r.:

Dobry wieczór wszystkim,

Przede wszystkim chciałbym gorąco podziękować Alainowi i prezydencji belgijskiej za całą pracę wykonaną w ciągu ostatnich sześciu miesięcy.

Już na ostatniej konferencji prasowej w marcu pochwaliłem Państwa wysiłki i pracę, przyznając świetną pracę w mojej części teki.

Pozwolę sobie skupić się na dwóch ważnych elementach dyskusji, które będą toczyć się w nadchodzących latach: zalecanym celu na rok 2040 oraz sposobach zarządzania ryzykiem klimatycznym.

Na początek chciałbym powiedzieć kilka rzeczy na temat roku 2040. Słuchając ministrów, rozumiem, że istnieje szerokie poparcie dla ambitnego celu na rok 2040. Istnieje również szerokie poparcie dla kontynuowania dyskusji na temat warunków wstępnych związanych z tym celem, w szczególności pod kątem konkurencyjności i sprawiedliwej transformacji, a także zapewnienia przewidywalności dla naszych obywateli i przedsiębiorstw. Należy to również połączyć, jak stwierdziło wielu ministrów, z aspektem finansowym, jaki się z tym wiąże.

Musimy zadbać o jak najlepsze wykorzystanie środków publicznych, aby przyciągnąć kapitał prywatny niezbędny do osiągnięcia naszych celów klimatycznych. Musimy inwestować w niskoemisyjny sektor energetyczny, w czyste procesy i technologie przemysłowe oraz w sprawiedliwą transformację.

Istnieje wiele różnych innowacyjnych możliwości, które opierają się na pewności wynikającej z ustalenia jasnego celu i zapewnienia wyraźnej zachęty cenowej, w tym wykorzystania przychodów z naszych systemów handlu uprawnieniami do emisji. Przez cały czas będziemy mieć na uwadze wymiar społeczny.

Kontynuowanie tej dyskusji należy do następnej Komisji, ale uważam, że odbyliśmy dzisiaj ważną i bardzo dobrą rozmowę.

Ta dyskusja pomoże nam również w kształtowaniu dyskusji na temat naszego nowego ustalonego na szczeblu wspólnotowym wkładu UE (NDC) przed COP 30. Do następnej Komisji, ale mam nadzieję, że przed COP, uda nam się przyjąć podejście ogólne.

Druga dyskusja podczas lunchu dotyczyła zarządzania ryzykiem klimatycznym. Doceniam fakt, że wielu z Państwa słyszało od wielu państw członkowskich, że obok działań łagodzących coraz częściej uwzględnia się to również w ich programie działań.

Rzeczywistość jest po prostu taka, że ​​zmiany klimatyczne były już częścią naszego życia i będą częścią naszego życia. Po prostu nie możemy ograniczać się wyłącznie do łagodzenia skutków.

Będziemy musieli zrobić więcej w zakresie adaptacji, zarządzania ryzykiem i upewnienia się, że zobaczymy, co nadejdzie. Jest to coś, co będzie z nami w przyszłości.

Jestem wdzięczny prezydencji belgijskiej za umieszczenie tej kwestii w porządku obrad. To było pół roku, w którym zrobiliśmy w tej sprawie więcej niż w przeszłości. Jednym z wyraźnych elementów, o których wspomniało wiele państw członkowskich, jest sposób radzenia sobie z zarządzaniem, mając świadomość, że wiele działań ma charakter lokalny i wiele państw członkowskich ma wiedzę, jak sobie z tym poradzić.

Jednocześnie jednak istnieje wyraźne zapotrzebowanie na dzielenie się najlepszymi praktykami i usprawnianie podejścia.

Z moich informacji wynika, że ​​wymiana zdań odzwierciedlała powszechne uznanie pilności konieczności zintensyfikowania prac nad odpornością na zmianę klimatu. Wskazuje to, że bliższa współpraca przynosi korzyści.

Na koniec poruszyliśmy także kwestię Funduszu Innowacji. Jednym z kluczowych celów aukcji Funduszu Innowacyjnego jest wsparcie tworzenia rynku wodoru odnawialnego na poziomie europejskim w sposób efektywny kosztowo. Cel ten został w pełni osiągnięty dzięki przyznanym ofertom, dzięki konkursowi, jaki udało nam się wygenerować na poziomie UE.

Częste i głębokie dyskusje z państwami członkowskimi, takie jak nasze dzisiejsze, są niezbędne do dalszego wdrażania polityki działań w dziedzinie klimatu w skoordynowany sposób.

Pozwólcie mi tam zamknąć. Niezwykle doceniam ścisłą współpracę z prezydencją belgijską. Nie mogę się także doczekać współpracy z prezydencją węgierską aż do COP 29, która jest tuż za rogiem.

Dziękuję.