I to znacznie dłużej – a wszczęte postępowania będą umorzone. Budowa płyt i zbiorników nie będzie wymagać uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Przewiduje to projekt ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przechowywania nawozów naturalnych.

5 czerwca 2018 r. Rada Ministrów przyjęła rozporządzenie w sprawie przyjęcia „Programu działań mających na celu zmniejszenie zanieczyszczenia wód azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych oraz zapobieganie dalszemu zanieczyszczeniu” (Dz. U. z 2018 r. poz. 1339) – wszedł w życie z dniem 27 lipca 2018 r. , ale wyjątek stanowiły przepisy dotyczące obowiązku sporządzania planu nawożenia azotem, które zaczęły obowiązywać 1 stycznia 2019 r., oraz przepisy dotyczące obowiązku dostosowania miejsc do przechowywania nawozów naturalnych do wymogów określonych w Programie działań, które dla podmiotów wielkotowarowych (powyżej 210 DJP) obowiązywały od 1 stycznia 2022 r., a dla mniejszych podmiotów (210 DJP lub mniej) od 1 stycznia 2025 r.

Potrzeba więcej czasu na inwestycje

I się nie udało, a lista powodów jest długa: „z uwagi na trudną sytuację ekonomiczną w gospodarstwach rolnych spowodowaną m.in. konsekwencjami pandemii (podczas której uzyskiwanie wymaganych zgód/zezwoleń było utrudnione), wydłużeniem procesu budowlanego lub całkowitym jego uniemożliwieniem, znaczącym wzrostem kosztów materiałów budowlanych, wojną na Ukrainie, destabilizacją rynków rolnych oraz potrzebą utrzymania w Polsce konkurencyjności krajowego sektora rolnego”.

Jak zauważa ministerstwo w uzasadnieniu, niemożność inwestowania może prowadzić, zwłaszcza w małych gospodarstwach, do rezygnacji z hodowli.

Stąd potrzeba:

– wydłużenia o 3 lata (tj. do 31 grudnia 2027 r.) terminu na dostosowanie miejsc do przechowywania nawozów naturalnych przez podmioty posiadające do 20 DJP;

– wydłużenia o rok (tj. do 31 grudnia 2025 r.) terminu na dostosowanie miejsc do przechowywania nawozów naturalnych przez podmioty posiadające powyżej 20 do 210 DJP.

Konieczne będzie zgłoszenie przez rolników ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa na udostępnionym formularzu informacji o potrzebie wydłużenia terminu na dostosowanie w terminach nie dłuższych niż wyżej wymienione. Informacja o podmiotach, które złożyły zgłoszenie potrzeby dłuższego czasu na dostosowanie, zostanie przekazana przez ministra właściwego do spraw rolnictwa instytucjom, które prowadzą kontrole przestrzegania wymagań w zakresie realizacji wymogów dyrektywy azotanowej.

Jeżeli nastąpi takie zgłoszenie (w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy), hodowca uzyska umorzenia postępowań wszczętych na podstawie art. 109 ust. 1 ustawy – Prawo wodne, dotyczących przechowywania od dnia 1 stycznia 2025 r. przez podmioty prowadzące chów lub hodowlę zwierząt gospodarskich w liczbie mniejszej lub równej 210 DJP nawozów naturalnych niezgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 106 ust. 4 ustawy – Prawo wodne, i niezakończonych przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy.

Przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy nie wszczyna się postępowań na podstawie art. 109 ust. 1 ustawy – Prawo wodne dotyczących przechowywania od dnia 1 stycznia 2025 r. przez podmioty prowadzące chów lub hodowlę zwierząt gospodarskich w liczbie mniejszej lub równej 210 DJP nawozów naturalnych niezgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 106 ust. 4 ustawy – Prawo wodne.

Uproszczenie przy budowie

Do 31 grudnia 2027 r. zmiana zagospodarowania terenu dotycząca obiektów budowlanych takich jak:

1) płyty do składowania obornika,

2) szczelne zbiorniki na gnojówkę lub gnojowicę

– o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 29 lit. a oraz b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane), nie będzie wymagać uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Na karach zaoszczędzi co drugie gospodarstwo

Jak podano, w Polsce (stan na 2023 r.) na 267 403 gospodarstw utrzymujących produkcje zwierzęcą (do 20 DJP):

– 136 567 gospodarstw powinno zrealizować inwestycje dostosowawcze rozbudowując lub budując płyty obornikowe o łącznej pojemności 947,7 tys. m2 (szacunkowy koszt to ok. 743 958,3 tys. zł.);

– 15 695 gospodarstw powinno zrealizować inwestycje dostosowawcze w zbiorniki do przechowywania nawozów naturalnych płynnych zwiększając pojemność o 362,6 tys. m3 (szacunkowy koszt to ok. 469 350,6 tys. zł.).

Natomiast w przypadku gospodarstw od 20,01 DJP do 210 DJP, na 83 196 gospodarstw utrzymujących produkcje zwierzęcą:

– 33 797 gospodarstw powinno zrealizować inwestycje dostosowawcze rozbudowując lub budując płyty o pojemności 1 256,3 tys. m2 (koszt to ok. 986 151,4 tys. zł.);

– 13 308 gospodarstw powinno zrealizować inwestycje dostosowawcze w zbiorniki do przechowywania nawozów płynnych zwiększając pojemność o 2 089,1 tys. m3 (koszt to ok. 2 262 410,3 tys. zł.).

Opłata za przechowywanie nawozów naturalnych niezgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 106 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne wynosi 4404,80 zł.

Pytanie tylko, czy nie można było tych zmian wprowadzić wcześniej? Pewnie decyzja taka wpłynęłaby na niejedną kontynuację hodowli.