W 2025 roku UE importowała 49,7 mln ton surowców wtórnych i eksportowała 36,2 mln ton do krajów spoza UE.

Oznacza to, że różnica między nimi – wolumen importu netto – wyniosła 13,5 mln ton.

Wolumen importu netto w 2025 r. wzrósł o około 1 mln ton (7,8%) w porównaniu z 2024 r. UE jest importerem netto surowców wtórnych od 2005 r., kiedy rozpoczęto gromadzenie danych. Najniższy wolumen importu netto odnotowano w 2023 r. i wyniósł 1,07 mln ton.

Pomimo tego ostatniego wzrostu różnica w 2025 r. będzie nadal o 35,6% niższa od maksymalnej różnicy między wolumenem importu i eksportu (21 mln ton) odnotowanej w 2006 r.

Metale dominują w eksporcie, materiały organiczne przodują w imporcie

W 2025 roku UE wyeksportowała 18,9 mln ton metali, co stanowiło ponad połowę (52,1%) całego eksportu surowców wtórnych. Drugą co do wielkości kategorią był papier i tektura (6,0 mln ton; 16,5%), a następnie materiały organiczne (4,4 mln ton; 12,0%).

W imporcie do UE największą kategorią były materiały organiczne (30,0 mln ton), stanowiące 60,3% całego importu surowców wtórnych. Na drugim miejscu znalazły się minerały (8,3 mln ton, 16,7%) oraz metale (6,3 mln ton, 12,7%).

Porównanie danych dotyczących surowców wtórnych i handlu odpadami ujawnia wyraźne różnice w pozyskiwaniu materiałów. Podczas gdy metale i papier/tektura są przedmiotem obrotu niemal wyłącznie jako odpady, materiały organiczne podlegają innemu schematowi, składając się głównie z produktów ubocznych. W rzeczywistości odpady stanowią jedynie niewielki ułamek handlu produktami organicznymi, stanowiąc zaledwie 1,8% eksportu i 3,2% importu.

Głównymi partnerami handlowymi pozostają Turcja i Brazylia

W 2025 roku Turcja była głównym odbiorcą unijnego eksportu surowców wtórnych, z wolumenem 12,8 mln ton. Drugim odbiorcą były Indie (3,9 mln ton), a następnie Wielka Brytania (3,4 mln ton), Egipt (1,9 mln ton) oraz Norwegia i Szwajcaria (po 1,5 mln ton).

W 2025 r. import surowców wtórnych do UE pochodził głównie z Brazylii (11,2 mln ton), Argentyny (8,7 mln ton), Wielkiej Brytanii (4,4 mln ton), Ukrainy (4,0 mln ton) i Stanów Zjednoczonych (2,4 mln ton).

Uwagi metodyczne

Odpady nadające się do recyklingu, a także surowce wtórne, są poddawane recyklingowi i ponownie wprowadzane do gospodarki jako nowe surowce. Zakres „surowców nadających się do recyklingu” obejmuje część odpadów i złomu, która nadaje się do recyklingu, oraz inne surowce wtórne (produkty uboczne). Są one mierzone w kategoriach „odpowiednie kody produktów z Nomenklatury Scalonej” stosowanej w statystykach międzynarodowego handlu towarami.

Porównanie z danymi dotyczącymi handlu odpadami opiera się na odrębnym zbiorze danych i wymaga analizy łączonej w celu rozróżnienia odpadów od produktów ubocznych w handlu surowcami nadającymi się do recyklingu. Handel odpadami obejmuje odpady nadające się do recyklingu i nienadające się do recyklingu, a nie obejmuje produktów ubocznych.

Materiały organiczne definiuje się jako produkty pochodzenia zwierzęcego i roślinnego, które nie są ujęte w innych kategoriach surowców w systemie klasyfikacji stosowanym w niniejszej publikacji, np. odpady roślinne, w tym odpady z leśnictwa i przetwórstwa żywności, odpady zwierzęce i mieszane odpady spożywcze, tłuszcze itp. Materiały te można przetwarzać na oleje, które są powszechnie wykorzystywane w zastosowaniach od smarowania maszyn po produkcję farmaceutyków, kosmetyków, mydeł i chemikaliów.

Źródło informacji: Eurostat