I to karami niebagatelnymi: 312 tysięcy 900 euro za każdy dzień, liczone od wyroku w sprawie C 356/13, czyli 20 listopada 2014 r.

O tym wyroku – prosząc o szybkie procedowanie projektu dotyczącego wydłużenia czasu na wybudowanie płyt nawozowych – przypomniał wiceminister Adam Nowak w Senacie.

– W związku z wyrokiem TSUE w sprawie C 356/13 dotyczącej niewłaściwego wdrażania dyrektywy azotanowej zaproponowane w projekcie rozwiązania, w tym wszystkie terminy, musiały być uzgadniane z Komisją Europejską – mówił wiceminister. – W trakcie prowadzonych uzgodnień Komisja Europejska zgadzała się na wydłużenie terminu tylko dla gospodarstw małych, tj. posiadających do 20 dużych jednostek przeliczeniowych. Jednak Ministerstwu Rolnictwa i Rozwoju Wsi udało się wynegocjować to, aby gospodarstwa w przedziale pomiędzy 20 a 210 dużych jednostek przeliczeniowych uzyskały dodatkowy rok na dostosowanie, a obowiązek dostosowania miały do końca 2024 r. Komisja Europejska podkreślała – o czym mowa również w uzasadnieniu projektu ustawy – że oczekuje, aby w procesie legislacyjnym nie zostały wydłużone terminy wskazane w projekcie ustawy. Podkreślała także, że obowiązujący w polskim prawie termin na dostosowanie jest już znacznie dłuższy niż 2 lata, określone w dyrektywie azotanowej.

Wiceminister apelował o niezmienianie terminów:

– Pragnę również wskazać, że zmiana zaproponowanych w projekcie terminów mogłaby być podstawą do wszczęcia przez Komisję Europejską kolejnego postępowania naruszeniowego przeciwko Polsce oraz nałożenia dotkliwych kar, czego chcielibyśmy uniknąć. W postępowaniu w sprawie C 356/13 maksymalna stawka kary możliwa do nałożenia na Polskę to ponad 300 tysięcy euro, dokładnie 312 tysięcy 900 euro, za każdy dzień, liczone od wyroku. Proponowane rozwiązania, w tym uproszczenie wprowadzonych w ostatnich latach procedur, pozwolą na szybsze i sprawniejsze realizowanie inwestycji budowlanych w gospodarstwach rolnych oraz wpłyną pozytywnie na ochronę wód przed zanieczyszczeniem azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych. Z uwagi na terminy na dostosowanie niezbędne jest jak najszybsze przyjęcie i opublikowanie ustawy. Zgłaszanie na obecnym etapie jakichkolwiek poprawek wydłużyłoby procedury, co mogłoby być niekorzystne dla naszych rolników i docelowo również dla państwa polskiego.

Wiceminister podał też, że w PROW 2014–2020 istniał stosowny instrument wsparcia i w ramach naborów zawarto 6 tysięcy 291 umów o przyznanie pomocy na kwotę, wg stanu na koniec czerwca tego roku, ok. 545 milionów zł. W ramach tego wsparcia rolnicy wybudowali, przebudowali lub zakupili zbiorniki na gnojówkę i gnojowicę o objętości ok. 233 tysięcy m3 i płyty obornikowe o powierzchni ok. 115 tysięcy m2. Teraz nie ma podobnego mechanizmu wsparcia.

– Co do Planu Strategicznego dla WPR oraz – tu mogę powiedzieć o zakresie moich kompetencji – Krajowego Planu Odbudowy, to szukamy takich rozwiązań, ale obecnie nie mamy takich ustaleń, które mógłbym na forum publicznym Wysokiej Izby przedstawić. Jeśli takie decyzje zostaną podjęte, to z pewnością będziemy o nich informowali. Bo nakładając pewne wymogi prawne, konieczne z punktu widzenia czy to przepisów europejskich, czy przepisów krajowych, mamy świadomość, że często pożądane jest przez rolników również udzielenie wsparcia finansowego na spełnienie tych wymogów. Mamy tego świadomość i szukamy na to rozwiązania, ale na tym etapie, poza tymi działaniami w ramach inwestycji z punktu I.10.4… Bo w ramach instrumentów zwrotnych, które mamy, tego typu inwestycje mogą być wsparte, ale tu nie chodzi o to, żebyśmy tylko instrumenty zwrotne proponowali rolnikom. W każdym razie szukamy rozwiązań, w ramach których możemy wsparcie takich płyt dotować – zadeklarował.

Więcej o zmianach wprowadzanych projektem:

Będą pieniądze na wsparcie hodowców i budowę zabezpieczeń miejsc na przechowywanie nawozów?