Stanowisko europosła Krzysztofa Jurgiela w sprawie posła Jana Krzysztofa Ardanowskiego w zakresie polityki rozwoju polskiej wsi.

W ostatnim czasie nasiliły się wypowiedzi posła Jana Krzysztofa Ardanowskiego dotyczące jego dalszej działalności politycznej, oceny Prawa i Sprawiedliwości, a w szczególności prezesa Jarosława Kaczyńskiego. W ramach krytyki PiS Jan Krzysztof Ardanowski zarzucił brak programu dla polskiej wsi, wręcz antyrolniczą politykę.

Prace dotyczące opracowania programu dla polskiej wsi rozpoczęto w 2003 roku i trwały one do 2014 roku. W roku 2014 na IV Kongresie PiS został przyjęty program rolny „Silne rolnictwo, zdrowa żywność, nowoczesna wieś.” Kongres uznał, że w ramach programu ogólnego PiS, jednym z zadań strategicznych państwa powinno być: „rolnictwo, produkcja żywności oraz utrzymanie żywotności obszarów wiejskich.” Za główny cel programu uznano: „ekonomicznie, społecznie i środowiskowo stabilne rolnictwo oraz zagospodarowane obszary wiejskie jako atrakcyjne miejsce zamieszkania, pracy i rekreacji.” W 2015 roku, po wygranych wyborach rząd PiS przystąpił do realizacji programu.

W latach 2015-2018 miałem możliwość realizacji celów zawartych w Programie Rolnym PiS „Silne rolnictwo, zdrowa żywność, nowoczesna wieś” poprzez:

a) podjęcie przełomowej i wyczekiwanej przez rolników ustawy o wstrzymaniu sprzedaży ziemi i skuteczne zapobieganie spekulacjom w obrocie ziemią w Polsce,

b) wprowadzenie pakietu ustaw lub zmian obowiązujących ustaw, poprawiających pozycję rolników w łańcuchu żywnościowym:

• opracowanie i wdrożenie ustawy o Rolniczym Handlu Detalicznym – umożliwienie rolnikom prowadzenia sprzedaży detalicznej,
• ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwej konkurencji,
• ustawy o rozwoju spółdzielczości rolników
• ustawy o systemach znakowania „Produkt Polski”,
• funkcjonowania funduszy promocji.
• c) przygotowanie ustawy o „Państwowej Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności”, która została

skierowana do Sejmu,

d) zmiany aktów prawnych w ramach WPR (dotyczy Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich PROW na lata 2014-2020, uproszczenia, aktualizacje, modyfikacje, negocjacje z Brukselą),

e) przyjęcie dokumentu Wspólna Polityka Rolna po 2020 roku – polskie priorytety, przedłożonego przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Skuteczna współpraca i uzgodnienia na forum UE,

f) opracowanie 21 projektów strategicznych na rzecz rolnictwa i obszarów wiejskich,

g) opracowanie Paktu dla Obszarów Wiejskich 2030,

h) utworzenie Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa,

i) wdrożenie e-Wniosku Plus,

j) opracowanie szeregu programów rozwojowych.

W okresie pełnienia funkcji ministra przez posła Roberta Telusa, została przyjęta przez rząd PiS aktualizacja Strategii Zrównoważonego Rozwoju Wsi, Rolnictwa i Rybactwa 2030 (SZRWRiR – październik 2023 roku).

Strategia zawiera działania i projekty strategiczne będące w kompetencji nie tylko MRiRW, ale także pozostałych resortów oraz samorządów województw, które pełnią kluczową rolę w procesie programowania, zarządzania i koordynowania działań na poziomie regionalnym. W części diagnostycznej, w tym ocenie uwarunkowań zewnętrznych oraz na etapie formułowania wyzwań uwzględniono również wnioski KE.

Zaktualizowana SZRWRiR zawiera działania spójne z celami długoterminowej wizji dla obszarów wiejskich w UE 2040 i wynikającego z niej „Paktu na rzecz Obszarów Wiejskich UE” oraz „Planu działania na rzecz pobudzenia zintegrowanego rozwoju obszarów wiejskich.”

Obecnie Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej rozpoczęło prace nad aktualizacją obowiązującej od 2017 roku Strategii Odpowiedzialnego Rozwoju, czyli Średniookresowej Strategii Rozwoju Kraju (ŚSRK), która zgodnie z ustawą z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju jest dokumentem określającym cele i kierunki rozwoju na okres 10 -15 lat oraz szczegółowe działania na okres 4 lat.

Główne przesłanki przygotowania Średniookresowej Strategii Rozwoju Kraju, to przede wszystkim:

• nowe uwarunkowania wynikające z pandemii COVID 19 oraz wojny w Ukrainie,
• zidentyfikowane w ramach prac nad Koncepcją Rozwoju Kraju (KRK 2050) trendy i wyzwania dla Polski w perspektywie 2050 roku oraz główne kierunki polityk UE,
• uwarunkowania prawne przygotowania dokumentu.

Odnowiona Średniookresowa Strategia będzie odpowiadała przede wszystkim na następujące wyzwania:

• większe zagrożenie konfliktem zbrojnym,
• rosnąca presja demograficzna i migracyjna,
• zmiany klimatu i związane z tym wyzwania społeczno-gospodarcze,
• konieczność realizacji ambitnych celów UE (zero-emisyjność).

Na podstawie przeprowadzonych analiz w toku prac nad kolejnym dokumentem strategicznym, jakim jest Koncepcja Rozwoju Kraju (KRK 2050), jak również wynikających z tego dokumentu wniosków dla polityki rozwoju, zaproponowano zakres tematyczny Średniookresowej Strategii Rozwoju Kraju, koncentrując się na 4 obszarach:

• gospodarka przyszłości,
• sprawiedliwa transformacja,
• solidarność społeczna,
• bezpieczeństwo państwa i obywateli.

W całej Średniookresowej Strategii Rozwoju Kraju zagadnieniami przekrojowymi, wspólnymi dla wszystkich obszarów priorytetowych będzie wielodziedzinowa transformacja oraz bezpieczeństwo narodowe i odporność gospodarki.

Polityka rozwoju polskiej wsi od 2004 roku przynosi dobre efekty. Wizja polskiej wsi zapisana w programie rolnym PiS jest nadal aktualna. Jak przedstawiłem wcześniej, Polska realizuje politykę rolną ustaloną przez rząd PiS opisaną w odpowiednich dokumentach. Zmiany na obszarach wiejskich proponowane przez ten, jak i kolejne rządy mają doprowadzić docelowo do:

• poprawy materialnych warunków rozwoju obszarów wiejskich,
• przywrócenia mieszkańców wsi do funkcjonowania w społeczeństwie otwartym, konkurencyjnym, informacyjnym i obywatelskim,
• włączenia obszarów wiejskich w obieg gospodarki europejskiej,
• zbudowania konkurencyjnego sektora zrównoważonej produkcji rolnej,
• zagospodarowania obszarów wiejskich jako miejsca do życia, spędzania wolnego czasu, zamieszkania i rekreacji.

Obecnie zadaniem prawicy powinna być współpraca z rządem nad dokumentami UE i Rządu Polskiego dotyczącymi polityki rozwoju, w szczególności dotyczy to: perspektywy Wspólnych Ram Finansowych 2028-2034, Koncepcji Rozwoju Kraju 2050, aktualizacji Średniookresowej Strategii Rozwoju Kraju, aktualizacji Strategii Sektorowych, w tym strategii dotyczącej rolnictwa oraz ukierunkowanych na przyszłość i mierzenie się z wyzwaniami programów rozwojowych.

Nieprawdziwa jest narracja, w szczególności przedstawiana przez posła i byłego ministra rolnictwa Jana Krzysztofa Ardanowskiego, że wcześniej nic nie było, nie było programów, nie było konkretnych rozwiązań i ich realizacji.

Jan Krzysztof Ardanowski pełnił funkcję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w latach 2018-2020. Tolerował nieprawidłowości w podległych instytucjach. W tym czasie nie wdrożył, zaniechał lub opóźnił wiele działań zawartych w Programie Rolnym Rządu PiS. W szczególności zaniechał realizacji:

• części projektów strategicznych zawartych w Strategii Odpowiedzialnego Rozwoju (SOR) określanej jako Średniookresowa Strategia Rozwoju Kraju do roku 2030,
• Paktu dla Obszarów Wiejskich (przyjętego do realizacji przez Komitet Społeczno – Ekonomiczny przy Radzie Ministrów – 2018 r.),
• uchwalenia ustawy o Państwowej Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności przygotowanej w 2017 roku,
• wcześniej przygotowanych programów rozwojowych,
• uruchomienia sieci sklepów przy współpracy z przedsiębiorstwami,
• prac nad ostatecznymi negocjacjami finansowania WPR po 2020 roku – przez to straciliśmy część środków finansowych.

Jan Krzysztof Ardanowski desperacko szuka sposobu na ponowne zaistnienie w polityce.

Jego dorobek jako ministra rolnictwa jest skromny, kojarzy się głównie z wciąż niewyjaśnionymi aferami Bielmleku i Eskimosa. Taka osoba nie powinna pouczać nikogo o sprawach wsi. Uważam, że był hamulcowym programu rolnego PiS dla Polskiej Wsi, wstrzymał lub zaniechał ważne i potrzebne reformy rolnictwa, które zostały zapoczątkowane w latach 2015-2018.

Źródło informacji: komunikat prasowy europosła Krzysztofa Jurgiela