Oby nam się wiodło lepiej niż w tym kończącym się.

Jak świętowano na wsi przed laty nadejście nowego roku? Nie organizowano zabaw sylwestrowych, jak czyni się to dziś (nawet w miastach zaczęto to robić dopiero w XIX wieku).

Okres od Wigilii do Trzech Króli to czas „dwunastnicy”, czasu na wróżby, zwykle pogody (od Wigilii każdy kolejny dzień zapowiadał pogodę na miesiąc w nowym roku), sam wieczór przed Nowym Rokiem był natomiast czasem wróżb matrymonialnych dla dziewcząt, podobnych do andrzejkowych.

Stary rok należało pożegnać wesoło, nawet psotnie – panny i kawalerowie prześcigali się w dowcipach czynionych zwłaszcza swoim wybranym.

Poza tym obyczaj nakazywał w tym okresie składanie odwiedzin i przekazywanie – osobiście – życzeń, a także obdarowywanie się.

A czym obdarzy nas nadchodzący rok? Można przewidywać, a gdyby ktoś chciał sobie wróżyć z faktów – można przypomnieć sobie na przykład te wydarzenia:

Minister Krajewski dziękuje

Do siego roku!